نمي‌دونم چرا ولي احتمالاً به شكلي كاملاً بي‌دليل ياد اين شعر از ميرزاده‌ي عشقي افتادم و باز كاملاً به شكلي بي‌دليل دريغم اومد ننويسمش!

^{بعد از این بر وطن و بوم و برش باید رید}

^{به چنین مجلس و بر کر و فرش باید رید}

^{به حقبقت در عدل ار در این بام و بر است}

 ^{به چنين عدل و به ديوار و درش بايد ريد} 

^{آن‌كه بگرفته از او تا كمر ايران را گه}

 ^{به مكافات الی تا كمرش بايد ريد}

 <sup>پدر ملت ايران اگر اين بی پدر است 

 بر چنين ملت و روح پدرش بايد ريد</sup>

 ^{به مدرس نتوان كرد جسارت اما}

 ^{آن‌قدر هست كه بر ريش خرش بايد ريد}

^{اين حرارت كه به خود احمد آذر دارد} 

<sup>تا كه خاموش شود بر شررش بايد ريد

 شفق سرخ نوشت آصف كرمانی مرد.</sup>

^{غفرالله كنون بر اثرش بايد ريد}

^{آن دهستانی بی مدرك تحصیلی لر} 

 ^{از توك پاش الي مغز سرش بايد ريد}

^{گر ندارد ضرر و نفع مشيرالدوله} 

 ^{بهر اين ملك به نفع و ضررش بايد ريد}

^{ار رَود موتمن‌الملك به مجلس گاهی}

 ^{احتراماً به‌ سر رهگذرش بايد ريد}

  ^{میرزاده عشقی}