تبليغاتX
ونوس در برابر پاریس برهنه می‌شود
ز اوصاف خود گذشتم وز خود برهنه گشتم زيرا برهنگان را خورشيد زيور آمد

 
تماس با من
شعر
مقاله

ترجمه

روز نوشت
صفحه‌ی نخست

 

پنجشنبه نوزدهم دی 1387
سكوت من به درازا كشيد





سكوت من به درازا كشيد

و كسي نمي دانست تا    

                              به تو بگويد

كه فقط تو را

                مي خواهم

و تو رفتي

و اين سكوت و

                  آن سايه ي سنگين...

و من چقدر با سايه

                        رقصيدم...

                        افتاده بر ديوار

                                         و خرامان...

دست در زلف باد و

                        شانه به شانه با خورشيد...

زشت آمد انگار من شده بود

و زيبا رفت انگار كه تو

 

 

 

 .............................................

+ 0:16/ نويسنده:هنگامه هویدا.
ونوس در برابر پاريس برهنه می‌شود ؛

.نام اثری‌ست از مجسمه‌ساز ايتاليايي، فالكونه