^{/ ها ،}

    ^هو

^{/ ها ،}

    ^دو

^{/ ها ،}

    ^سه

^{/هابر ، هاهو، برها}

^{/ نه اين جا ، جاي ماندن است}

^{/ نه جاي ديگري هست كه جاي ماندن باشد}

^{/ مي‌سوزند}

^{/ از آسمان جلز و ولز}

^{/ به پائين مي‌افتند}

^{/ هورقليا، كف‌اش به زمين رسيده است!}

^{/ نترسيد ! كسي طوري نمي‌شود}

^{/ يعني طوري نمانده است كه ديگر كسي آن طوري شود}

^{/ پايِ بسته فقط به درد قطع كردن مي‌خورد}

^{/ سري كه درد مي‌كند فقط درمانش ديوار است}

^{/ نفس آنقدر كم است كه به اقتضاي جنون كشيده مي‌شود و گرنه خودش خوب مي‌داند كه طاعون، وبالِ وبا نمي‌شود}

^{/ سياهي‌اش به صبح مي‌زند اما شبش را نمي برد فقط خط مي‌زند}

^{/ تمام خطوطِ خطِ ناخط را}

^{/ دختري كه پايش ميان كوچه جا مانده ، شما باور كنيد اگر نه لي لي نمي‌كرد بزرگ مي‌شد و صدايش بي‌پايش كوتاه مي‌ماند از سايه‌اش!}

^{/ زمين آنقدر سر مي‌خورد كه شما ، نه ، من، نه، هيچ گردي را نمي‌شناسد ، مدار يعني بگرد ... بي آنكه بداني گردش حكمي‌ست مدور !}

^{/ ديدم كه هوروس در خاك مانده است و گرنه از ابتدا قرار بود باران ببارد اما آخرش آتش ملزم شد،}

         ^{باريد ...}

             ^{سه شبانه روز!}

^{سه شبانه روز بر من مي‌باريد ، تگرگ مي‌شد و بر آسمان فرا مي‌باريد و آسمان يخ مي بست !}

^{/ من هنوز از قطب نزاده ام اما طالعم مي‌گويد گرمايم بوران مي‌كند}

^{/ شما هرجا خاكم كنيد من دوباره گِلش مي كنم}

^{/ بستگي دارد ...}

^{/ آدميزاد هميشه بستگي دارد}

^{/ به صبح كه مي‌انجامد ،}

^{/ يعني هنوز زنده است !}

^{/ تقديرش كف كرده است بر لب دريا شناور مي‌شود !}

^{/ گفتم مي‌گفتم}

^{/ گفتن يعني هنوز مي‌شود گفت}

^{/ بي آنكه به خاك بياويزم كمي حضورم درد مي‌كند اما به جايش تمام باورم بي رنگ است!}

^{/ خودم اين راه را آمده ام}

^{/ شما نياورده ايدم ...}

^{/ من راست نمي‌گويم}

^{/ شما مي آوريدم}

^{/ من مي‌برمتان}

^{/ و بعد همه درآمد و شد}

^{/ مي‌آوريم}

^{/ مي‌بريم ...}

^{/ اگر خودش بالاي آسمان زانو زده}

^{/ من كه پايم قطع شده}

^{/ روي زمين لي لي مي‌كنم !}

^{/ من هم مي توانم بزرگ نشوم}

^{/ يا هرگز بزرگتر نشوم}

^{/ تا همه چيز را همانقدر كه هست ببينم}

^{/ اين حالت  گذراست مثل سرم كه شكسته ، اما تمام مسير قرمز ، سياه ... مي‌گريست،}

             ^{خودش بر خودش سنگين بود،}

             ^{اما وقتي سرجايش هست كسي چه مي داند}

^{حتماً بايد باشد ، درد هم كه مي‌كند ...}

^{/ كسي چه مي داند شايد بايد بكند!}

^{/ هميشه كند مي رود}

^{/ وقتي تند مي رود حتما رگبار مي زند}

^{/ گفته بودم دوستت دارم اگر شنيده بودي هنوز در متن بودم}

^{/ متنم كه پاره مي شود ، تو دوباره خودت آغازش مي كني}

^{/ تمام دروغ زبان را بلعيده ام ...}

                 ^{كش مي آيم ، كش مي دهم و}

^{بعد پاره پاره مي شوم ...}

^{/ من را تا تمام نكني كجا مي خواهي خودت را آغاز كني ؟!}

^{اين تنها نقطه‌ي اشتراكمان بود}

^{ما هر دو فقط به يك چيز فكر مي‌كرديم؛}

^{تو به من}

^{و من به خودم!}

.........................................................

طعم گس سيگار

^{......................................................}

 آخرین ترن

............................................

^{سایه بودیم}

^{که برای افتادن خود دیوار را افراشتیم}

^{اگرنه آخرین ترن تا پیچ بعدی هم عاقبت ما را یدک نمی‌کشد}

^{ما هر دو بر روی زمین متولد شده‌ایم}

^{و هرگز تنمان از اراده‌ی خویش قصور نمی‌کند}

^{و حالا  امروز با این همه فاصله...}

 ^{تو بیشتر از همیشه به من  تعلق داری.}

............................................

پاندورا

....................................................

^{دروغ نيست}

^{حقيقت دارد}

^{من در آن جعبه را گشودم و}

 ^تو

^{بيرون آمدي!}

......................................................

بن بست

....................................................

^{تقدير نيست}

^{اين بازي من است}

^{تو را در ميان انگشت هايم خواب مي كند}

^{بيدار كه شوي}

^{در چهارسوي شانه هايم به بن بست مي رسي.}

........................................................

قيامت عريان

............................................................

_{سكوتم را خواب گرفته است و}

 _{كسي نيست كه بتكاندش}

_{تا چشم هايم را باز مي كنم با خود غريبه ام}

_{اوهوي غريبه...}

_{چشمانت را ببند!}

_{از با و سين...}

_{تا سين}

_{شما تفاوت كدام فاصله را مي پردازيد ؟}

_{كه زير پاي من}

_{اين سنگ هاي سبز مي سوزد}

_{قافش كه بسوزد ديگر قيامتش كه عريان است}

_{لخت مي دود ميان زمين و هوا...}

................................................................

پیمانه ی واژگون

 ..........................................................

^{خورشید امروز در دستان من طلوع می کند}

^{دوباره زاده نخواهم شد هرگز ، مگر اينك}

^{اكنون جايي ميان انگشت هايم صبح مي شود}

^{من آسمان را به زمين آورده ام}

^{تهي مي شود پيمانه ي واژگون...}

^{در هيچ همه چيز است}

^{حالا دعا كنيد راست نباشد}

^{و گرنه چه بر سر خمره هاي سربسته مي آيد؟!}

^{ترشي مي شود براي اهل قيامت!}

 ^{...........................................................}

  ^{تکرار ِکور}

...................................................................

^{تا تجربه‌ی کورکورانه‌ی یک موش کور را ...}

^{تکرار می‌کنم}

^{مدام در نگاه تو نقب می‌زنم،}

^{تل ّخاکی که بر سرم هوار می‌شود،}

^{تا ریه‌هایم از تو مسدود شود!}

^{....................................................................}

  ^مرگ

...............................................................

^{دست‌هایم به سمت مرگ می‌رفت}

^{ناگهان بوسه‌ی تو رسید}

^{انگشت به انگشت}

^{من با زبان تو اشاره می‌شوم!}

^{...............................................................}